اخبار بورس روزنامه شماره ۶۵۰۷

بورس تهران هفته‌ای نوسانی و پرتنش را پشت‌سر گذاشت. هفته‌ای که با جرقه‌های امید آغاز شد و با سایه ترس به پایان رسید. در روزهای ابتدایی، انتشار اخبار مثبت پیرامون مذاکرات، موجی از خوش‌بینی را در تالار شیشه‌ای ایجاد کرد و شاخص‌ها را در مسیر صعودی قرار داد، اما این روند پایدار نماند. با افزایش فضای ناآرامی و تشدید ریسک‌های بیرونی، فشار فروش در بازار تقویت شد و نماگرهای اصلی چند روز متوالی در مدار نزولی حرکت کردند. در نهایت، هر دو شاخص‌کل و هموزن به کف کانال‌های مهم خود برخورد کردند. محدوده ۴‌میلیون واحد برای شاخص‌کل و سطح یک‌میلیون واحد برای شاخص هموزن، بار دیگر به‌عنوان سنگر حمایتی بازار ایفای نقش کردند. اکنون نگاه‌ها به هفته پیش‌رو دوخته شده‌است. حفظ سطوح حمایتی ۴‌میلیون واحد در شاخص‌کل و یک‌میلیون واحد در شاخص هموزن می‌تواند زمینه‌ساز بازگشت نسبی تقاضا و شکل‌گیری یک موج صعودی کوتاه‌مدت باشد. در مقابل، از دست رفتن این سنگرهای مهم حمایتی، احتمال تعمیق اصلاح و ورود بازار به فاز‌نزولی جدید را تقویت خواهد کرد.

همان‌طور که قابل پیش‌بینی بود، واکنش اولیه بورس به سیگنال‌های مثبت سیاسی، کوتاه‌مدت و محتاطانه بود. اگرچه معاملات هفته‌ای که گذشت، تحت‌تاثیر اخبار مذاکرات ایران و آمریکا با فضای امیدوارانه آغاز شد، اما در ادامه هفته، رفتار معامله‌گران نشان داد بازار برای پذیرش ریسک‌های بزرگ‌ آماده نیست. به باور کارشناسان، وضعیت این روزهای بازارها حاصل تلاقی دو روایت متفاوت در ذهن سرمایه‌گذاران است. در سناریوی نخست، تداوم مسیر دیپلماسی و کاهش ریسک‌های بین‌المللی می‌تواند به ثبات اقتصادی، کاهش نااطمینانی و تقویت اعتماد عمومی منجر شود. اما در سناریوی دوم، تشدید تنش‌ها و حتی احتمال درگیری نظامی، به‌طور مستقیم سطح ریسک سیستماتیک بازارها را افزایش می‌دهد. برآیند رفتار معامله‌گران نشان می‌دهد در مقطع فعلی، سناریوی دوم وزن بیشتری را در تصمیم‌گیری‌ها به خود اختصاص داده و رفتار محافظه‌کارانه بر جریان دادوستدها غالب شده است.

دنیای اقتصاد-محمد نعمت‌زاده: بورس تهران با وجود شرایط بنیادی ارزنده، همچنان تحت‌تاثیر تنش‌های سیاسی و فضای عدم‌قطعیت اقتصادی قرار دارد. کارشناسان معتقدند در این شرایط، برخی صنایع مانند پتروشیمی، سیمان، کاشی و سرامیک و پالایشگاه‌ها ظرفیت رشد قابل‌توجهی دارند، اما تحقق این پتانسیل منوط به کاهش ریسک‌های سیاسی و اقتصادی است.