دنیای اقتصاد - سینا ولیمیرزا: صنعت پتروشیمی ایران با برخورداری از منابع عظیم نفت و گاز و دسترسی به خوراک ارزان، میتوانست موتور محرک ایجاد ارزش افزوده و اشتغال در کشور باشد، اما این ظرفیت تاکنون بهطور کامل فعال نشده است. ترکیب تولید پتروشیمی کشور همچنان بر مواد پایهای و با ارزش افزوده حداقلی مانند آمونیاک، اوره، متان، متانول، اتان و اتیلن متمرکز مانده و سهم محصولات تخصصی و با ارزش افزوده بالا در سبد صادراتی ناچیز است. درحالیکه همین مواد پایه میتوانند مبنای شکلگیری صنایع پاییندستی گسترده، خلق ارزش صادراتی پایدار و حضور رقابتی در بازارهای جهانی باشند. تجربه کشورهای منطقه نشان میدهد که انتخاب هوشمندانه سبد محصول و توسعه متوازن زنجیره ارزش، یکی از عوامل اصلی سودآوری و رقابتپذیری است.