استقلال برد، اما حواشی عیان شد؛
در صدر و بیثبات
استقلال توانست در یزد، همنام خوزستانیاش را شکست دهد. همین موقعیت مکانی انجام بازی خودش نشان میدهد که چه سوءمدیریتی در فوتبال ایران جریان دارد. آبیها به عنوان قدیمیترین باشگاه فعال در سطح نخست ورزش کشور، هنوز یک ورزشگاه درست و حسابی که بتوان در آن مسابقه داد هم در اختیار ندارند و به دلیل زیرکشت بودن چمن استادیوم قلعهحسنخان، باید اینگونه آواره شهرهای دیگر شوند. موردی که البته برای پرسپولیسیها هم صدق میکند. در این شرایط سرمربی استقلال حق دارد از مسافرت چند صد کیلومتری به شهری دیگر برای پذیرایی از رقبا شاکی باشد اما او اول از این موضوع دلخور است که چرا خبری از مدیرعامل تیم نیست که بتواند گلایههایش را مطرح کند!
گویا علی تاجرنیا پس از چند هفته غیبت و عدم تماس، در وقت استراحت بین دو نیمه دیدار با استقلال خوزستان در رختکن تیمش حاضر شده. درباره جزئیات صحبت او با بازیکنان استقلال خبر تایید شدهای در دسترس نیست و شاید همان چیزی که برخی رسانهها مدعی آن هستند هم مطرح شده باشد. مساله اما اینجاست که اصلا رختکن تیم مگر جای مدیر باشگاه است؟ آن هم کسی که با ثبتنام در انتخابات شورای شهر و خلف وعده قبلی، نشان داد اهداف سیاسیاش بر هر چیز دیگری اولویت دارد و انگار هر قدمی هم که برای آبیها برداشته، در راستای جذب محبوبیت طیف وسیعی از هواداران بوده و بس. ریکاردو ساپینتو صراحتا از این اقدام غیرحرفهای و حضور سرزده انتقاد کرد تا به فاصله چند روز، بار دیگر به تاجرنیا حمله کرده باشد. انگار این ناهماهنگی بین طرفین، وارد فاز تازهای شده که بازنده آن قطعا استقلال خواهد بود.
جدا از حواشی گسترده، از نظر فنی هم میتوان نگاه متفاوتی به بازی دوشنبه آبیها داشت. استقلال با تک گل سامان فلاح از روی ارسال کرنر، سه امتیاز ارزشمند را بهدست آورد اما نمیتوان چشم برابر نمایش متزلزل تیم برنده بست. استقلال خوزستان که همه از اوضاع و احوال نامساعدش خبر دارند، بارها دروازه رقیب متمولش را تهدید کرد و میتوانست حداقل یک امتیاز با خود به خانه ببرد. این یعنی شرایط استقلال تهران آنچنان هم که وضعیت جدول نشان میدهد، خوب نیست ولی خب این کسب پیروزی در روزهای بد هم هنر تیمهای بزرگ است. هواداران امیدوار هستند با بازگشت قدرتمندانه خارجیها به ترکیب، بار دیگر تاثیرگذاری این نفرات بیشتر شود. شاید با این روش بتوان در جدالهای بعدی امید بیشتری به استقلال داشت؛ البته اگر بنا نباشد اتفاقی رخ دهد و خارجیها دوباره ایران را ترک کنند!