تداوم تهاجم نظامی به کشور، نگرانیهایی را در مورد تامین کالاهای اساسی در میان شهروندان ایجاد کرده است. با این حال فعالان اقتصادی تاکید دارند که با توجه به تجربه جنگ ۱۲روزه، دولت تدابیر لازم را در جهت واردات و ذخیرهسازی کالاهای مصرفی در دستور کار قرار داده است.
در راستای حمایت از واحدهای آسیبدیده جنگی صورت میگیرد؛
دولت در راستای حمایت از واحدهای تولیدی و آسیب دیده از حملات آمریکایی- اسرائیلی اقدام به تدوین بسته حمایتی کرده است تا این واحدها با جبران خسارت، به چرخه تولید بازگردند.
پرونده افول برندهای قدیمی صنعت کشور همچنان باز است؛ پروندهای که اینبار نام «تولیپرس» را بر سر زبانها انداخته است. مجموعهای که روزگاری سهم قابلتوجهی از بازار داخلی و صادرات منطقهای را در اختیار داشت، اکنون به نمادی از فرسایش تدریجی ظرفیت صنعتی کشور بدل شده است. شرکتی که زمانی یکی از بازیگران اصلی بازار شوینده و محصولات بهداشتی بود، امروز با کارخانههایی مواجه است که یا فعالیتشان متوقف شده یا با حداقل توان ادامه میدهند. آخرین حلقه این زنجیره، توقف فعالیت کارخانه تولیپرس در شهرک صنعتی البرز قزوین است؛ واحدی که بنا بر گزارشهای کارگری، پس از تعدیلهای پیاپی، تنها حدود ۱۰۶ تا ۱۰۸ کارگر برای آن باقی مانده بود. این در حالی است که در سالهای رونق، ظرفیت اشتغال این کارخانه به مراتب بالاتر عنوان میشد و محصولات آن علاوه بر بازار داخل، به کشورهای منطقه از جمله آسیای میانه و همسایگان شرقی صادر میشد.
تقویت زنجیره تامین مواد معدنی حیاتی از سوی آمریکا؛
ایالات متحده در چارچوب راهبرد جدید خود برای تقویت زنجیره تامین مواد معدنی حیاتی، بهدنبال حمایت مالی و سرمایهگذاری مستقیم در پروژههای آماده اجرای معدنی در نیوزیلند و دیگر کشورهای همسو است. این رویکرد با هدف کاهش وابستگی به واردات و تسریع توسعه ظرفیتهای استخراج و فرآوری تعریف شده و تا پایاندوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ دنبال میشود. این جهتگیری در جریان نشست مواد معدنی حیاتی در واشنگتن آشکار شد؛ نشستی که نمایندگان بخش معدن از ۲۷ کشور در آن حضور داشتند و از آنها خواسته شد پروژههایی را معرفی کنند که از منظر اقتصادی توجیهپذیر بوده و در کوتاهمدت امکان آغاز عملیات دارند. تمرکز اصلی این نشست نه بر مباحث ژئوپلیتیک، بلکه بر بستن شکاف سرمایهگذاری و ظرفیت صنعتی در بازار مواد معدنی حیاتی بود؛ بازاری که طی دهههای گذشته از حمایتهای دولتی و یارانهای در برخی کشورها بهره برده و به مزیت هزینهای قابلتوجهی رسیده است.
سرپرست شرکت تولید، انتقال و توزیع نیروی برق ایران (توانیر) گفت: با وجود پیشبینی افزایش تولید برق در سال آینده، همچنان ناترازی در شبکه برق کشور وجود دارد.
مساله آب در ایران امروز به نقطهای رسیده است که دیگر نمیتوان آن را صرفا یک چالش دورهای یا مقطعی دانست. کاهش مستمر منابع تجدیدپذیر، تغییرات اقلیمی و افزایش تقاضا، شرایطی را رقم زده که مدیریت آب را به یکی از مهمترین اولویتهای حکمرانی کشور بدل کرده است. عبور از تنش آبی، نیازمند نگاهی واقعبینانه به وضعیت موجود و اتخاذ راهکارهای اساسی، پایدار و مبتنی بر مشارکت همه ذینفعان است.