بازار سهام ذاتا یک بازار ریسکگریز است. به تعبیر دیگر برخلاف برخی بازارهای دیگر که ممکن است با شایعه و هیجان هم رشد کنند، بورس معمولا به محض اینکه سطح نااطمینانی بالا میرود، سریعتر از همه واکنش نشان میدهد. در چنین فضایی، سرمایهگذار بهجای اینکه بر مبنای سودآوری شرکتها و متغیرهای بنیادی مثل جریان نقدی، EPS و چشمانداز فروش تمرکز کند، ناچار میشود «سناریوی بدبینانه» را قیمتگذاری کند؛ در واقع، حاشیه ریسک بالا میرود و نرخ تنزیل ذهنی فعالان بازار سنگینتر میشود. نتیجه طبیعی این امر فشار فروش، کاهش نقدشوندگی، افزایش احتیاط و عقبنشینی پول هوشمند است.